Wyobraźmy sobie taką sytuację: otwierasz świeżo zakupiony słoik miodu kremowanego, a pod zakrętką, zamiast idealnie gładkiej tafli, widzisz jasną, niemal białą warstwę przypominającą mus lub delikatny kożuszek. Pierwsza myśl? „Coś jest nie tak, może miód się zepsuł?”. Nic bardziej mylnego. To, co masz przed oczami, to pianka miodowa – rarytas, o który świadomi klienci dopytują nas najczęściej. W świecie masowej produkcji, gdzie wszystko musi być od linijki, taka pianka jest certyfikatem autentyczności i dowodem na to, że miód żyje.

Jak powstaje miodowa „crema”?

Aby zrozumieć, czym jest ten biały nalot, musimy zajrzeć do naszej pracowni w czasie, gdy zajmujemy się kremowaniem. Proces ten polega na mechanicznym, powolnym mieszaniu miodu, który naturalnie dąży do krystalizacji. Dzięki temu zmienia on swoją strukturę z twardej grudy w aksamitne masło, które idealnie rozsmarowuje się na pajdzie chleba.

Podczas tego mieszania do wnętrza miodu dostają się mikroskopijne pęcherzyki powietrza. Zgodnie z prawami fizyki, są one lżejsze od samej masy miodowej, więc powoli, cierpliwie wędrują ku górze. Po drodze pęcherzyki te działają jak magnes – zabierają ze sobą to, co w miodzie najbardziej wartościowe i najlżejsze: drobinki pyłku kwiatowego, drobiny wosku i propolisu. Gdy słoik spokojnie stoi na półce, te składniki kumulują się na samej górze, tworząc puszystą strukturę, którą nazywamy bieszczadzką ambrozją.

Warto pamiętać, że proces ten zaczyna się znacznie wcześniej niż w naszej pracowni. Pszczoły, zbierając nektar z bieszczadzkich kwiatów czy spadź z jodeł w Górach Słonnych, wzbogacają go o własne enzymy już w locie. Podczas wielokrotnego przekładania kropli miodu z komórki do komórki w plastrze, robotnice naturalnie go odparowują i zagęszczają. To właśnie ta pierwotna energia i „napowietrzenie” wykonane przez pszczele skrzydła stanowią fundament pod późniejszą piankę. My jedynie pozwalamy tym naturalnym pęcherzykom ujawnić się podczas kremowania, nie ingerując w ich skład żadną chemią ani wysoką temperaturą.

Dlaczego pianka miodowa to najzdrowszy element w słoiku?

Ciekawostką jest fakt, że pianka miodowa może mieć różną intensywność w zależności od tego, co akurat kwitło w okolicach Liskowatego. Miód z przewagą nektaru z dzikiej maliny czy kruszyny będzie tworzył piankę niemal śnieżnobiałą i bardzo puszystą. Z kolei miodowa ambrozja powstała na bazie spadzi iglastej bywa nieco gęstsza, o głębszym, lekko żywicznym aromacie, który uderza do nozdrzy tuż po otwarciu słoika. To fascynujące, jak każda partia miodu opowiada nam inną historię o tym, co działo się na łąkach kilka tygodni wcześniej. Dla pszczelarza widok obfitej pianki to powód do dumy. To właśnie w niej drzemie największa aktywność biologiczna. Można ją porównać do pianki w filiżance doskonałego espresso – to esencja smaku i jakości.

Co dokładnie znajdziecie w piance miodowej

• Kumulacja pyłku i propolisu: Cząsteczki te, unosząc się wraz z powietrzem, „parkują” tuż pod wieczkiem. To sprawia, że pianka miodowa jest naturalnym koncentratem minerałów i mikro oraz makroelementów.
• Enzymy, czyli serce miodu: Pianka to miejsce, w którym aktywność enzymów pszczelich jest najwyższa. To one odpowiadają za właściwości antybakteryjne i wzmacniające naszą odporność.
• Struktura i zmysły: Tekstura pianki jest nie do podrobienia. Jest delikatniejsza niż jakikolwiek deser, rozpływa się na języku natychmiast, uwalniając intensywny, kwiatowy aromat, który w zwykłym miodzie jest nieco bardziej „uwięziony”.

Pszczelarze słoiki  z grubą warstwą pianki zostawiają zwykle dla najbliższej rodziny.

Dowód na to, że miód jest „żywy”

W dzisiejszych czasach półki sklepowe uginają się od miodów, które zawsze wyglądają tak samo – są idealnie klarowne i płynne przez długie miesiące. Niestety, często dzieje się tak dlatego, że zostały poddane wysokiej temperaturze (pasteryzacji), co zabija ich naturalne właściwości.

Obecność pianki miodowej jest gwarancją, że miód nie był przegrzewany. My pilnujemy, by proces dekrystalizacji i kremowania odbywał się w temperaturze nieprzekraczającej 40 stopni Celsjusza – czyli takiej, jaka naturalnie panuje latem w ulu. Dzięki temu enzymy pozostają aktywne, a powietrze może swobodnie uwięzić w piance to, co najlepsze. Jeśli widzisz biały nalot, masz pewność, że pszczelarz nie poszedł na skróty dla wygody logistycznej, lecz uszanował pracę pszczół.

Jak celebrować jedzenie pianki?

Kiedy już zdobędziesz słoik z tym rarytasem, mamy dla Ciebie jedną radę: nie mieszaj go! Mieszanie zniszczy tę unikalną, napowietrzoną strukturę. Warto tę białą chmurkę podać dzieciom jako naturalną „piankę marshmallow” lub dodać do lekko przestudzonej owsianki.

To rytuał, który warto celebrować. Pozwól tej piance powoli rozpuścić się w ustach. To najkrótsza droga do poczucia klimatu dzikich łąk i lasów okolic Liskowatego, gdzie nasze pszczoły zbierają nektar z dala od przemysłowych upraw i oprysków. Brak rzepaku w okolicy sprawia, że nasza spadź i miody wielokwiatowe mają unikalny profil smakowy, który w piance jest jeszcze bardziej skondensowany.

Czy warto polować na słoik z pianką?

Ilość pianki w danej partii jest zawsze ograniczona i zależy od tego, jak intensywnie miód „pracował” podczas kremowania. Nie każdy słoik będzie miał jej tyle samo, co czyni te „puchate” egzemplarze jeszcze bardziej wyjątkowymi. Jeśli więc podczas zakupów dostrzeżesz słoik z wyraźnym białym nalotem – nie wahaj się. To najzdrowsza, najsmaczniejsza i najbardziej naturalna część miodu, jaką możesz podarować swojemu organizmowi.

Dbanie o zdrowie z naturą nie musi być nudne – czasem wystarczy jedna łyżeczka miodowej ambrozji, by poczuć różnicę między produktem rzemieślniczym a masowym.

---

Chcesz sprawdzić, czy w aktualnej partii naszych miodów kremowanych czeka na Ciebie puszysta niespodzianka? Zobacz co możemy Ci zaoferować.